Ĉi tiu paĝo estis tradukita per artefarita inteligenteco; la traduko ankoraŭ ne estas kontrolita.
Dum dudek jaroj li gvidis la internacian kulturan projekton Interkulturo, kaj nun li estras «Cooperate for Life», la centron, en kiun ĝi transformiĝis. Li verkas muzikon ekde 1973, kun kantoj en la ukraina kaj en Esperanto, instruas Esperanton laŭ propra metodo kaj fotas ekde 1978. Ekde 2022 li loĝas en Svislando, nun en la kantono Vaŭdo, kaj faras ĉion ĉi samtempe.
Li estras la Tutmondan Centron por Subteno de Eko- kaj Interkulturaj Movadoj «Cooperate for Life», en kiun Interkulturo transformiĝis en 2025. La centro kunigas la tutmondajn movadojn FORPEACE, KlimMate, Pandemi kaj AI-friend kaj lingvan centron kun SEPTIMA kaj RefrenDoo; en Svislando — la asocion Interkultura Svislando kaj la flaŝmoban paradon «Force for Peace» en Laŭzano.
Retejo de Cooperate for LifeTutmondaj movadoj
En Svislando kaj rete
Li verkas muzikon ekde 1973, ekde la aĝo de dek kvar jaroj: kantojn kaj baladojn, ĥorajn, ĉambrajn kaj simfoniajn verkojn, rokon kaj mondmuzikon. Nun li donas novan vivon al kantoj kaj poemoj verkitaj antaŭ pli ol kvardek jaroj: li mem aranĝas kaj orkestras ilin. Kantoj en Esperanto kaj en la ukraina — ĉe lia jutuba kanalo.
Por li Esperanto estas popola diplomatio per lingvo. Li instruas ĝin laŭ sia propra refrena metodo, en la sepdaga kanta kurso SEPTIMA kaj en RefrenDoo; el la sama metodo kreskis «Lingvo de Robinsono» kaj «Lingvo-Ringo». Kaj li organizas eventojn de Interkulturo, kie renkontiĝas Esperanto, muziko kaj homoj de diversaj kulturoj. Nun en Svislando.
Magpie Studio, movebla fotostudio: profesia lumo, kiu venas al vi — en malnovan kastelon, ĝardenon, koncerton aŭ ekspozicion. «Ĉiu fotosesio estas por mi kiel seanco de artterapio».
Lia internacia reta iniciato, kiu kunigas fotistojn serĉantajn kaj kaptantajn la homan belecon. Eblas mendi fotosesion en via propra urbo.
Unu vivo, kvar okupoj
Li verkas muzikon ekde 1973. En 1980 li memstare lernis Esperanton kaj tuj ekinstruis ĝin kaj ekverkis kantojn. En 1986 lia bando «Natĥnennja» («Inspiro») reprezentis Sovetunion ĉe rokfestivalo en Martin, Slovakio, kaj fine de la 1980-aj jaroj ĝi registris albumon de liaj kantoj en Esperanto ĉe la firmao Melodija. Ekde 1989 en Stokholmo li konstruis el nenio la sonregistran studion Magpie production. En 2000 li ellaboris sian propran refrenan metodon de lingvolernado kaj sur ĝi — SEPTIMA, sepdagan kurson de Esperanto bazitan sur kelkcent speciale verkitaj kantoj. Sur la metodo kaj SEPTIMA baziĝas ankaŭ RefrenDoo.
Li komencis per nigra-blanka filmo en la fotostudio de sia patro, la plej bona en la urbo: kolaĝoj, afiŝoj, portretoj ĝis unu metro je unu kaj duono. Ekde 1980 — diapozitivoj kaj lum-muzikaj projekcioj.
Jam en 1997, kun sia frato Jurij, li fondis la kreivan asocion GAUDEAMUS: se Greenpeace defendas la naturon, iu devas defendi ankaŭ la kulturon. En 2005 en Kievo el ĝi kreskis la Ĉirkaŭmonda Karavano Interkulturo — lingvaj festivaloj, libroagoj, amaskomunikilaj movadoj, paradoj de fulmamasiĝoj. Laŭ la organizo, pli ol 500 iniciatoj estis subtenitaj.
Arkivo de Interkulturo 2005–2017Ekde 2026 la socia agado, muziko, lingvo kaj fotado iras kune. Antaŭe, en 2019 la cifereca fotado revenigis lin al profesia laboro; en 2022 la milito devigis lin transloĝiĝi al Svislando, kaj li sukcesis savi sian fotoekipaĵon «el sub la bomboj»; en 2025 en la kantono Vaŭdo ekestis la asocio Interkultura Svislando.
La plena historio
Poltavano, komponisto kaj dirigento, kaj ankaŭ lingvisto. Li verkas muzikon ekde 1973, ekde la aĝo de dek kvar jaroj. En 1980 li memlernis Esperanton kaj tuj ekinstruis ĝin kaj ekverkis kantojn en ĝi. En la sama jaro poltavaj ĵurnalistoj kromnomis lin «Sinjoro Granda Inspiro», kaj lia grupo poste prenis la nomon «Natĥnennja» («Inspiro»). «Natĥnennja» fariĝis la unua ukraina Esperanto-grupo, kiu reprezentis Sovetunion ĉe internacia rokfestivalo en Martin (Slovakio) en 1986, kaj fine de la 1980-aj jaroj registris ĉe la firmao «Melodija» diskon de liaj Esperantaj kantoj, «Destin’».
Ekde 1989 — Stokholmo: tie li konstruis de nulo la profesian registran studion Magpie production kaj dum pluraj jaroj senpage registris Esperanto-grupojn el la tuta mondo. Samtempe li gvidis neformalan projekton «Poltavo — Stokholmo», danke al kiu dekoj da poltavaj muzikistoj kaj pentristoj prezentis sin kaj ekspoziciis en Svedio.
En 1997, dum la Internacia Junulara Kongreso de Esperanto en Hungario, li kune kun sia frato Jurij fondis la krean asocion GAUDEAMUS: se Greenpeace defendas la naturon, ili rezonis, iu devas defendi ankaŭ la kulturon. GAUDEAMUS fariĝis la prototipo de Interkulturo. Antaŭ la Karavano aperis ankaŭ la Internacia centro por disvolvo kaj enkonduko de progresivaj komunikaj teknologioj, kie oni ellaboris proprajn formatojn.
En 2000 li ellaboris sian propran refrenan metodon de fremdlingva lernado, kaj sur ĝi — la sepdagan kantan kurson de Esperanto SEPTIMA, bazitan sur kelkcent speciale verkitaj kantoj; en 2002 pri la kurso skribis la revuo La Ondo de Esperanto. Sur la metodo kaj SEPTIMA baziĝas ankaŭ RefrenDoo. Li daŭre gvidas la kurson — ekzemple en Kievo en januaro 2017. El la metodo poste kreskis la projektoj «Lingvo de Robinsono» kaj «Lingvo-Ringo»: en la Internacia Tago de Paco 2015 li de la Placo de Sendependeco anoncis «Lingvo-Ringon» — defion al la plej bonaj lingvaj metodoj de la mondo veni al Kievo.
La nomon «Interkulturo» mem oni prunteprenis en 2005 de projekto de Unesko el la mezo de la 1990-aj jaroj, konstruita sur Esperanto. Kiam klariĝis, ke la Ĉirkaŭmondan Karavanon ne eblos rapide prepari, la preparado fariĝis memstara afero: la internacian statuson de la projekto oni ekuzis kaj por internaj demandoj de la lando, kaj por internaciaj. Projektojn oni provis en la ukraina kultura pejzaĝo, kun ambasadoj, ĵurnalistoj, famuloj, ministerioj kaj junularo.
De tie la movadoj, kiujn li lanĉis kaj kunordigis: «Por subteno de naciaj kaj etnaj lingvoj kaj kulturoj» (1997), «Por infanoj de la planedo — komunan lingvon» (2000), «NABAT 2020» (2003), «Subtene al projektoj kaj rezolucioj de Unesko» kaj la media movado «Puraj kanaloj» (2006), «SOBI RAJ» kaj la tutmonda movado «Eko-Kulturo» (2008), «Forto por paco» / FORPEACE (2009). De tie ankaŭ la formato «Parado de festivaloj» (2004) kaj la jaraj formatoj: 2009 — Jaro de iniciatoj, 2010 — Jaro de interkompreno, 2011 — Jaro de interagado. En 2025 Interkulturo transformiĝis en la Tutmondan Centron por Subteno de Eko- kaj Interkulturaj Movadoj «Cooperate for Life», kiun li estras.
Anstataŭ unuopaj eventoj li elpensas formatojn kun reguloj, kiujn aliaj povas ripeti: la Libra ondo, la Parado de fulmamasiĝoj, la Tea vespermanĝo, kie anstataŭ kritiko estas nur kontraŭproponoj. Kaj li fordonas ilin: la «Ruĝan libron de la ukraina kulturo» li transdonis al la fratoj Kapranov rekte en la elsendo de radio Era FM, kiam li vidis, ke ili faras la samon.
Sen reklama buĝeto, sed kun preciza kalkulo: la evento estas konstruita tiel, ke ĝi mem fariĝas novaĵo. La amaskomunikila movado «Puraj kanaloj» kunigis dek televidajn kaj radiajn kompaniojn kiel partoprenantojn, kaj la ago «Gustumu vian gepatran lingvon» komenciĝis en rekta elsendo de radio Kultura.
Kiam rabatakantoj detruis infanan bibliotekon en Poltavo, la ago fariĝis grandskala: aliĝis ministerioj, kulturaj centroj, lernejoj kaj aliaj institucioj, kaj kievaj lernantoj alportis siajn ŝatatajn librojn. El ili oni konstruis pordegon apud la Ora Pordego, kaj dum la nokto kelkaj tunoj da libroj veturis al Poltavo.
UN, Unesko, kvar ministerioj, ses eksterlandaj kulturaj centroj, dek ses ambasadoj, Universala Esperanto-Asocio. En Stokholmo li dum jaroj senpage registris esperantajn bandojn kaj helpis dekojn da poltavaj muzikistoj kaj artistoj koncerti kaj ekspozicii en Svedio.
Eventoj sen alkoholo kaj tabako — unuafoje tiu formato estis aplikita ĉe «Tripolja rondo» en 2008. Festivalo anstataŭ konkurso: en dek jaroj li subtenis nur du konkursojn. En la unuaj jaroj li eĉ malpermesis uzi la emblemon de Interkulturo, por ke tiuj, al kiuj oni helpas, vidu: oni nenion volas de ili.
«Fotosesio antaŭ ĉio estu agrabla sperto». Sincereco, natura kontakto kaj inspiro helpas lin trovi komunan lingvon kun la fotata homo. Kaj la studio estas movebla: ĝi venas al la homo, ne inverse.
«Paco kiel celo, kulturo kiel rimedo, lingvo kiel ilo»